Lucio Dalla (4 marca 1943 – 1 marca 2012) był włoskim piosenkarzem, kompozytorem, muzykiem i aktorem, który grał także na klarnecie i instrumentach klawiszowych. Najbardziej znany jest jako autor piosenek „Caruso” (1986), poświęconej tenorowi operowemu Enrico Caruso, oraz „L'anno che verrà” (1979). W ciągu kilkudziesięciu lat kariery łączył wpływy jazzu, popu, folku i muzyki klasycznej, a jego twórczość była szeroko wykonywana przez międzynarodowych artystów.
Początki kariery



Urodzony w Bolonii Dalla w młodym wieku zaczął grać na klarnecie w lokalnym zespole jazzowym, a później dołączył do Rheno Dixieland Band wraz z przyszłym reżyserem filmowym Pupim Avatim. Po nieudanym występie na festiwalu Cantagiro w 1965 roku jego pierwszym przebojem stała się piosenka „4/3/1943”, której tytuł zmieniono w stosunku do pierwotnej wersji ze względu na obowiązujące wówczas przepisy cenzury. Od 1970 roku współpracował z poetą Robertem Roversim, którego teksty łączył z jego eksperymentalnymi kompozycjami na kilku albumach.
Sukces solowy i dziedzictwo


Po zakończeniu współpracy z Roversim Dalla zaczął pisać własne teksty, a jego popularność wzrosła wraz z albumem „Banana Republic” z 1979 roku. Piosenkę „Caruso” nagrywali później m.in. Luciano Pavarotti i Julio Iglesias. Dalla zmarł na zawał serca w Montreux w Szwajcarii w 2012 roku, a na jego pogrzebie w Bolonii pojawiło się szacunkowo 50 000 osób.
