Libaria z Grand była świętą z IV wieku pochodzącą z regionu Lotaryngii. Została stracona w mieście Grand w 362 roku za panowania rzymskiego cesarza Juliana II, który dążył do przywrócenia pogaństwa w Galii. Według przekazów historycznych została ścięta wraz ze swoimi braćmi, Elofem i Euchariuszem, choć niektóre tradycje sugerują, że została zamordowana wraz z trzema siostrami. Jest uznawana za pierwszą świętą swojego regionu.
Życie i męczeństwo


Libaria miała należeć do patrycjuszowskiej rodziny z Pert, położonego w dzisiejszej departamencie Haute-Marne. Mówi się, że jej rodzice, Baccius i Lientrude, mieli kilka innych córek, które również stały się świętymi, w tym Menegulda. Legenda głosi, że po egzekucji męczennica podniosła własną odciętą głowę, obmyła ją w źródle i położyła w całunie.
Kult

Święta jest czczona w kilku miejscach, w tym w Grand, Rambervillers i Le Repentir. Jej wpływ jest widoczny w lokalnej geografii, na przykład w nazwie gminy Damlevier, która wywodzi się od imienia Dame-Libaire. Kult trwa w różnych miejscach, w tym w kaplicy w Serr oraz w kościołach poświęconych jej w regionach, w których jest upamiętniana.
