Lew Tołstoj był rosyjskim pisarzem pochodzącym z rodziny arystokratycznej, w języku angielskim zwykle określanym jako Leo Tolstoy. Uważa się go za jednego z największych i najbardziej wpływowych autorów wszech czasów. Jego powieści Wojna i pokój, Anna Karenina oraz Zmartwychwstanie są często wskazywane jako szczytowe osiągnięcia realistycznej prozy. Po moralnym i duchowym kryzysie w latach 70. XIX wieku ukształtował chrześcijańsko-anarchistyczne i pacyfistyczne poglądy, a jego idee dotyczące oporu bez użycia przemocy later wpłynęły na takie postacie jak Mahatma Gandhi czy Martin Luther King Jr.
Młodość i służba wojskowa





Urodzony w rodzinnym majątku Jasna Polana, Tołstoj został wychowany przez krewnych po stracie obojga rodziców we wczesnym dzieciństwie. Rozpoczął studia prawnicze i z języków orientalnych na Uniwersytecie Kazańskim, ale opuścił uczelnię przed ukończeniem studiów, a następnie spędził kilka lat w Moskwie, Tule i Petersburgu. Jego pierwsza powieść, Dzieciństwo, ukazała się w 1852 roku. Podczas wojny krymskiej służył jako oficer artylerii, m.in. podczas oblężenia Sewastopola, i był przerażony śmiercią, której był świadkiem. Po zakończeniu wojny odszedł z armii.
Przemiana polityczna i duchowa





Podróże po Europie w 1857 oraz w latach 1860–1861 pomogły Tołstojowi przekształcić się z uprzywilejowanego pisarza salonowego w zwolennika bezprzemocowości i anarchizmu duchowego. Spotkał się z Victorem Hugo i odwiedził francuskiego anarchistę Pierre'a-Josepha Proudhona, którego twórczość zainspirowała tytuł Wojny i pokoju. Po głębokim kryzysie moralnym w latach 70. XIX wieku opisał swoje duchowe przebudzenie w pracy non-fiction Spowiedź, a dosłowna interpretacja nauk Jezusa ukształtowała jego późniejsze poglądy pacyfistyczne i anarchistyczne.
Spuścizna




Tołstoj zyskał uznanie wielu pisarzy i krytyków za życia oraz po śmierci. Virginia Woolf nazwała go największym ze wszystkich powieściopisarzy. Był nominowany do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury co roku w latach 1902–1906 oraz kilkakrotnie do Pokojowej Nagrody Nobla, ale nigdy jej nie otrzymał. Popierał także georgizm, filozofię ekonomiczną Henry'ego George'a, którą włączył do swoich późniejszych pism.
