Leonel Brizola (1922–2004) był brazylijskim politykiem, jedynym w historii, który piastował urząd wybieranego w wyborach gubernatora dwóch brazylijskich stanów. Wykształcony jako inżynier, awansował w Brazylijskiej Partii Pracy pod wpływem Getúlia Vargasa i pomógł stawić opór próbie z 1961 roku, zmierzającej do uniemożliwienia Joãu Gouleartowi objęcia prezydentury. Po wygnaniu w okresie dyktatury wojskowej wrócił w 1979 roku i założył Demokratyczną Partię Pracy. Uważany jest za jedną z najważniejszych postaci historycznej lewicy brazylijskiej.
Wczesne życie i kariera


Brizola dorastał w ubóstwie po tym, jak jego ojciec zginął w 1923 roku w lokalnej wojnie domowej. Imię Leonel przyjął od dowódcy powstańców, a w młodości pracował w różnych zawodach, kończąc szkołę dzięki stypendium. Wykształcił się na inżyniera, ale do polityki wszedł wcześnie, w 1945 roku dołączając do młodzieżówki Brazylijskiej Partii Pracy. W 1946 roku został wybrany do legislatury stanu Rio Grande do Sul, a później ożenił się z siostrą Joãa Goulearta, który stał się jego bliskim sojusznikiem.
Obrona demokracji


Jako gubernator Rio Grande do Sul Brizola znany był z budowy szkół publicznych w biednych dzielnicach oraz z poparcia dla drobnych rolników i bezrolnych robotników. W sierpniu 1961 roku, gdy ministrowie wojskowi próbowali nie dopuścić Goulearta do objęcia urzędu po rezygnacji Jânia Quadrosa, Brizola zorganizował z terenu stanu sieć radiową, która wzywała obywateli na ulice. Po około dwunastu dniach kryzysu próba ta się nie powiodła i Goulart został zaprzysiężony.
Wygnanie i późniejsza działalność


Po zamachu stanu w 1964 roku Brizola wzywał do oporu, lecz Goulart sprzeciwiał się wojnie domowej, a Brizola udał się na wygnanie do Urugwaju. Wrócił w 1979 roku, po zniesieniu zakazu działalności politycznej, i założył Demokratyczną Partię Pracy. W 1982 i 1990 roku został wybrany gubernatorem Rio de Janeiro, a w 1989 roku bezskutecznie ubiegał się o prezydenturę. Następnie pełnił funkcję honorowego prezesa Międzynarodówki Socjalistycznej aż do swojej śmierci w 2004 roku.
