Lancelot Andrewes był wpływowym angielskim teologiem i biskupem, który służył Kościołowi anglikańskiemu pod koniec XVI i na początku XVII wieku. Urodzony w Londynie w 1555 roku, odebrał wykształcenie na Oxfordzie i Cambridge, zanim został ordynowany na kapłana w 1580 roku. W trakcie swojej kariery piastował kilka ważnych urzędów kościelnych, w tym pełnił funkcję dziekana Westminster oraz sprawował biskupstwa w Chichester, Ely i Winchester. Jest szczególnie znany ze swojego znaczącego wkładu w badania biblijne oraz przewodzenia pracom nad tłumaczeniem Biblii Króla Jakuba.
Kariera kościelna


Po święceniach Andrewes piastował różne stanowiska, w tym służył jako wikariusz św. Giles w Cripplegate oraz kanonik w katedrze św. Pawła. Jego awans w hierarchii kościelnej doprowadził do objęcia funkcji dziekana Westminster w 1601 roku, a później dziekana Kaplicy Królewskiej. Pełnił również funkcję głównego jałmużnika (Lord High Almoner), awansując sukcesywnie na stanowiska biskupa w Chichester, Ely i Winchester.
Nauka i dziedzictwo


Jako wybitny hebraista, Andrewes odegrał kluczową rolę w tłumaczeniu Biblii Króla Jakuba. Jego wiedza akademicka pomogła ukształtować charakter językowy tego fundamentalnego angielskiego tekstu. Zmarł w Southwark w 1626 roku, pozostawiając po sobie dziedzictwo jako jedna z najważniejszych postaci anglikanizmu. W tradycji anglikańskiej jest upamiętniany 26 września.
