Kutbert z Canterbury był anglosaskim prelatem żyjącym w VIII wieku, który sprawował urząd arcybiskupa Canterbury. Przed objęciem urzędu w Canterbury był opatem opactwa w Lyminge, a niektóre źródła historyczne sugerują, że mógł również pełnić funkcję biskupa w Hereford. Podczas swojego panowania przewodniczył ważnym soborom kościelnym, takim jak sobór w Clovesho, oraz nadzorował budowę nowego kościoła poświęconego św. Janowi Chrzcicielowi. Zmarł w 760 roku i jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej.
Kariera kościelna
Awans Kutberta do władzy był prawdopodobnie wspierany przez wpływy króla Æthelbalda z Mercji. Sprawując urząd arcybiskupa, zarządzał zmieniającym się krajobrazem religijnym Anglii, szczególnie po podniesieniu biskupstwa w Yorku do rangi arcybiskupstwa. Prowadził aktywną korespondencję z postaciami współczesnymi mu, takimi jak Bonifacy, co świadczyło o jego wysokim poziomie wykształcenia i zaangażowaniu w szerszy świat chrześcijański.
Przywództwo kościelne
Jako przywódca, Kutbert koncentrował się na dyscyplinie duchowieństwa i nauczaniu religijnym. Podczas soboru w Clovesho w 747 roku pomagał ustanawiać zasady dotyczące ubioru duchownych, kontroli monastycznej oraz konieczności nauczania wiernych zasad chrześcijaństwa przez duchowieństwo. Zlecił również budowę kościoła św. Jana Chrzciciela w Canterbury, gdzie został ostatecznie pochowany.
Kult
Kutbert jest czczony jako święty, a jego wspomnienie obchodzi się 26 października. Był pierwszym arcybiskupem jego siedziby, który został pochowany we własnym, nowo wybudowanym kościele, a nie w opactwie św. Augustyna. Jego dziedzictwo obejmuje formalizację decyzji soborowych oraz rolę w kształtowaniu życia liturgicznego i administracyjnego kościoła anglosaskiego.