Święta Koleta była francuską opatką żyjącą w XV wieku, która przeprowadziła znaczącą reformę w Zakonie św. Klary. Urodzona jako Nicolette Boellet w Corbie, dążyła do bardziej surowego sposobu życia, ostatecznie wstępując do Trzeciego Zakonu Franciszkanów jako pustelniczka. Po wizjach duchowych zabiegała o papieską autoryzację w celu przywrócenia pierwotnych ideałów franciszkańskich, opartych na skrajnym ubóstwie i surowości. Doprowadziło to do powstania klarysek koletanek – gałęzi zakonu, która kładła nacisk na ścisły ascetyzm i całkowite zawierzenie opatrzności.
Życie i reforma
Po przejściu różnych etapów życia religijnego, w tym czasu spędzonego jako beginka i benedyktyńska siostra świecka, Koleta skupiła się na reformie Drugiego Zakonu Franciszkanek. Dzięki wsparciu antypapiża Benedykta XIII założyła liczne klasztory w całej Europie, w tym w Besançon, Gandawie i Heidelbergzie. Jej ruch reformatorski, obejmujący osiemnaście fundacji za jej życia, nakazywał życie boso, nieustanne posty i absolutne ubóstwo. Zmarła w Gandawie w 1447 roku.
Kult i patronat
Uznana za cudotwórczynię, Koleta została beatyfikowana w 1740 roku i kanonizowana w 1807 roku. Tradycyjnie wstawia się o nią w modlitwach kobiet oczekujących na potomstwo, par bezdzietnych oraz chorych dzieci. Jej sława jako osoby czyniącej cuda, takie jak pomaganie przy trudnych porodach czy przywracanie życia niemowlętom, przyczyniła się do jej statusu patronki osób szukających pomocy w kwestii płodności oraz zdrowia małych dzieci.