factograf
PL
Zaloguj się

związek chemiczny

Klonidyna

Klonidyna
Wszystkie dane z infoboksu 17
farm.
łac. clonidinum, clonidini hydrochloridum (chlorowodorek klonidyny)
Wzór Hilla
C9H9Cl2N3
Masa molowa
230,09 g/mol
Numer CAS
4205-90-7
PubChem
2803
DrugBank
DB00575
Temperatura topnienia
130 °C (chlorowodorek)
Zwroty H
H301, H330
Zwroty P
P260, P284, P301+P310, P310
ATC
C02AC01, N02CX02, S01EA04, C02LC01, C02LC51
Działanie
hipotensyjne, uspokajające, przeciwbólowe i anestetyczne
Biodostępność
75–95%
Okres półtrwania
12–33 h
Wiązanie z białkami osocza i tkanek
20–40%
Metabolizm
wątrobowy
Wydalanie
40–50% z moczem
Drogi podawania
doustnie, doocznie, dożylne, domięśniowe

Klonidyna (łac. clonidinum) – organiczny związek chemiczny, agonista receptorów α2-adrenergicznych sprzężonych z białkiem regulacyjnym Gi. W mniejszym stopniu pobudza również receptory α1-adrenergiczne. Ma działanie hipotensyjne, hamujące aktywność centralnego układu nerwowego, przeciwbólowe i anestetyczne. Pobudzając receptory w paśmie samotnym, powoduje zmniejszenie aktywności neuronów współczulnych docierających do serca i naczyń krwionośnych oraz pobudzenie nerwu błędnego. W efekcie rozszerzają się naczynia tętnicze, akcja serca zwalnia i zmniejsza się jego pojemność minutowa. W związku z pobudzeniem receptorów postsynaptycznych α2 w naczyniach i jednoczesnym słabym agonizmem receptorów α1, początkowo występuje wzrost ciśnienia i skurcze naczyń w opuszkach palców.

Działanie

  • obniża ciśnienie krwi
  • zwalnia częstość akcji serca
  • zmniejsza objętość wyrzutową
  • działa uspokajająco i przeciwlękowo
  • uśmierza ból
  • zwiększa łaknienie

Zagrożenia

Przy długotrwałym leczeniu receptory ulegają kompensacyjnym zmianom, co przy nagłym odstawieniu powoduje duży wzrost ciśnienia krwi.

Wskazania

Czytaj dalej

W 33 językach

Tekst z Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy