Karantok był walijskim opatem i wyznawcą żyjącym w VI wieku, o którym uważa się, że był księciem z dynastii królewskiej Ceredigion. Wybierając życie zakonne zamiast dziedzictwa królewskiego, założył kilka wspólnot monastycznych w Walii, Kornwalii, Somercie, Bretanii i Irlandii. Jego hagiografie sugerują, że podróżował do Irlandii, aby wspierać misję świętego Patryka. Jest on również odnotowany we wczesnych pismach jako postać, która wchodziła w interakcje z królem Arturem, pomagając królowi poprzez modlitwę w celu ujarzmienia smoka.
Życie i dzieła
Zgodnie z tradycją historyczną, Karantok porzucił swoje królewskie obowiązki, aby osiedlić się w Llangrannog. Podczas swoich podróży pomagał wczesnym chrześcijanom w Irlandii w ich zmaganiach z druidami. Później założył miejsca kultu w różnych regionach, w tym Carantec w Bretanii oraz miejsca w południowo-zachodniej Anglii. Jego życie jest dokumentowane w kilku średniowiecznych hagiografiach, które stanowią podstawę jego historycznej sławy.
Kult i dziedzictwo
Święty jest czczony w Kościele rzymskokatolickim i w Kościele wschodnioortodoksyjnym, a jego wspomnienie obchodzone jest 16 maja. Jest on upamiętniany w różnych miejscach w całym świecie celtyckim. W Somercie odkryto nagrobek z VI wieku z wyrytą jego imieniem; choć jego dokładny związek ze świętym jest przedmiotem debat, traktuje się go jako relikwię religijną.