Justus z Girony był chrześcijańskim męczennikiem, który żył w czasie prześladowań dioklecjanowskich na początku IV wieku. Jest identyfikowany jako jeden z czterech męczenników, wraz z Germanem, Paulinem i Sciciusiem, którzy cierpieli w Gironie. Tradycja określa tę grupę mianem Lapicidae, choć zapisy historyczne dotyczące ich konkretnych męczeńskich cierpień opierają się na późniejszych hagiografiach. Jest uznawany za świętego w Kościele rzymskokatolickim.
Życie i tradycja
Według tradycji Justus został zamordowany wraz z trzema towarzyszami podczas prześladowań w Gironie. Choć historyczne relacje dotyczące ich konkretnych cierpień pochodzą z późniejszych tekstów hagiograficznych, tradycyjnie są oni grupowani razem. Ich relikwie pierwotnie spoczywały w kościele poświęconym św. Marii, znajdującym się poza miastem Girona.
Kult i relikwie
Relikwie męczennika zostały przeniesione do katedry w Gironie na mocy rozkazów Karola Wielkiego. Około roku 1200 zostały przeniesione ponownie do konkretnej kaplicy zbudowanej dla świętych męczenników wewnątrz katedry. Kościół rzymskokatolicki wspomina go w dniu jego święta, 8 czerwca.