factograf
PL
Zaloguj się

sekretarz generalny Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego (1914–1984)

Jurij Andropow

  • 1 min czytania
  • W 97 językach
  • 15 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Jurij Andropow

Jurij Andropow (1914–1984) był radzieckim politykiem, który od końca 1982 roku do swojej śmierci w 1984 roku pełnił funkcję sekretarza generalnego Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego. Wcześniej, w latach 1967–1982, kierował KGB, a w latach 50. był ambasadorem ZSRR na Węgrzech. Jego krótkie rządy naznaczone były próbami walki z korupcją i nieefektywnością gospodarki oraz zaostrzeniem zimnej wojny. Przyczynił się także do wyniesienia na czołowe stanowiska nowego pokolenia reformatorów, z których najbardziej znanym jest Michaił Gorbaczow.

Wczesne życie i pochodzenie

Jurij Andropow, przycięte
Jurij Andropow, przycięte
Legitymacja członkowska Komsomołu wydana Jurijowi Andropowowi w 1939 roku.
Legitymacja członkowska Komsomołu wydana Jurijowi Andropowowi w 1939 roku.
Legitymacja członkowska Komunistycznej Partii wydana Jurijowi Andropowowi w 1955 roku.
Legitymacja członkowska Komunistycznej Partii wydana Jurijowi Andropowowi w 1955 roku.
Andropow, Erich Honecker i Leonid Breżniew, 1967
Andropow, Erich Honecker i Leonid Breżniew, 1967
Andropow w 1974 roku jako przewodniczący KGB
Andropow w 1974 roku jako przewodniczący KGB
5 obrazów

Pochodzenie rodzinne Andropowa jest szeroko kwestionowane. Oficjalna biografia podaje wiejskie miejsce urodzenia w okręgu stawropolskim oraz ojca, kolejarza, który zmarł w 1919 roku. Późniejsze badania wskazują, że matka Andropowa została przysposobiona przez moskiewską rodzinę, a w oficjalnej wersji wymieniany jest ojczym, a nie ojciec biologiczny. Andropow przez lata podawał sprzeczne relacje na temat tych szczegółów, a jego ojciec biologiczny pozostaje nieustalony.

Kariera w partii komunistycznej

Generał Wojciech Jaruzelski na spotkaniu z Andropowem podczas kryzysu w 1982 roku
Generał Wojciech Jaruzelski na spotkaniu z Andropowem podczas kryzysu w 1982 roku
Andropow (siedzi drugi z prawej w pierwszym rzędzie) przewodniczy obchodom 60. rocznicy ZSRR wkrótce po objęciu przez niego władzy po Breżniewie.
Andropow (siedzi drugi z prawej w pierwszym rzędzie) przewodniczy obchodom 60. rocznicy ZSRR wkrótce po objęciu przez niego władzy po Breżniewie.
Protest przeciwko wyścigowi zbrojeń nuklearnych między USA/NATO a Związkiem Radzieckim, Haga, Holandia, 1983
Protest przeciwko wyścigowi zbrojeń nuklearnych między USA/NATO a Związkiem Radzieckim, Haga, Holandia, 1983
Fotografia samolotu linii Korean Air Lines lot HL7442, zestrzelonego przez radzieckie samoloty po wlocie w zakazaną przestrzeń powietrzną podczas lotu KAL 007.
Fotografia samolotu linii Korean Air Lines lot HL7442, zestrzelonego przez radzieckie samoloty po wlocie w zakazaną przestrzeń powietrzną podczas lotu KAL 007.
Andropow w lipcu 1983 roku, niecały rok przed śmiercią
Andropow w lipcu 1983 roku, niecały rok przed śmiercią
5 obrazów

Andropow wstąpił do organizacji młodzieżowej Komsomołu i w latach 30. oraz 40. pełnił szereg funkcji regionalnych, w tym w Republice Karelsko-Fińskiej. W 1951 roku przeniesiono go do Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii w Moskwie. Jego deklarowana służba w wojennym ruchu partyzanckim w Finlandii nie znajduje potwierdzenia we współczesnych badaniach.

Rola na Węgrzech

Prezydent Ronald Reagan w ambasadzie ZSRR w Waszyngtonie podpisuje księgę kondolencyjną wkrótce po śmierci Andropowa.
Prezydent Ronald Reagan w ambasadzie ZSRR w Waszyngtonie podpisuje księgę kondolencyjną wkrótce po śmierci Andropowa.
Dom Andropowa
Dom Andropowa
Grób Andropowa w Necropolis przy Murze Kremlowskim w Moskwie.
Grób Andropowa w Necropolis przy Murze Kremlowskim w Moskwie.
Znaczek pocztowy z 2014 roku upamiętniający 100. rocznicę urodzin Andropowa
Znaczek pocztowy z 2014 roku upamiętniający 100. rocznicę urodzin Andropowa
4 obrazy

W 1954 roku Andropow został ambasadorem ZSRR na Węgrzech. Podczas rewolucji węgierskiej w 1956 roku namawiał Nikitę Chruszczowa, że interwencja zbrojna jest konieczna, i powstanie zostało stłumione. Ta rola przyniosła mu przydomek „Rzeźnik Budapesztu”. Historyk Christopher Andrew twierdzi, że doświadczenie to przekonało Andropowa, iż tylko siła zbrojna może utrzymać komunistyczne reżimy stojące w obliczu powstania ludowego.

W 97 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy