Jožef Pollak był księdzem katolickim urodzonym w Tržič w 1874 roku. Po ukończeniu studiów gimnazjalnych wstąpił do zakonu franciszkanów i został święconym w 1896 roku, przyjmując imię zakonne Engelbert. Przez siedemnaście lat służył jako misjonarz w Ameryce Północnej, zanim w 1935 roku powrócił do Europy. Podczas pełnienia funkcji administratora parafii w Sankt Lipš aktywnie promował słoweńską działalność wydawniczą o charakterze religijnym. Jego oddanie językowi słoweńskiemu w okresie wzrostu potęgi nazizmu doprowadziło do uwięzienia i ostatecznej śmierci w obozie koncentracyjnym Oranienburg w 1940 roku.
Życie i posługa
Po opuszczeniu zakonu franciszkanów w 1907 roku, Pollak szeroko działał w Ameryce Północnej. Po powrocie do ojczyzny służył wspólnocie w Karyntii. Jego poświęcenie w zachowaniu i promowaniu języka słoweńskiego poprzez literaturę religijną stało się punktem konfliktu z reżimem nazistowskim. To zaangażowanie polityczne skutkowało jego aresztowaniem, a ostatecznie zmarł w Oranienburgu po tym, jak zachorował podczas uwięzienia.
Kult
Kościół katolicki uznaje Jožefa Pollaka za sługę Bożego. Po jego śmierci prochy zostały zwrócone do Sankt Lipš, gdzie został pochowany na lokalnym cmentarzu parafialnym.