Jeffrey Dahmer był amerykańskim seryjnym mordercą i przestępcą seksualnym, znanym także jako Kanibal z Milwaukee. W latach 1978–1991 zamordował i poćwiartował siedemnastu mężczyzn i chłopców, z których większość zginęła w jego mieszkaniu w Wisconsin, gdzie ofiary były odurzane, gwałcone i zabijane. Wiele późniejszych zbrodni obejmowało nekrofilię, kanibalizm oraz zachowywanie części ciał, zwykle szkieletów. Dahmer został aresztowany w 1991 roku, po tym, jak jedna z zamierzonych ofiar uciekła. Skazano go za szesnaście morderstw na dożywocie bez prawa do warunkowego zwolnienia, a w 1994 roku został pobity na śmierć przez współwięźnia.
Wczesne życie
Dahmer urodził się w 1960 roku w Milwaukee w stanie Wisconsin jako pierwszy z dwóch synów. Jego rodzice byli często nieobecni lub chorowali, a napięcie w domu naznaczyło jego dzieciństwo. Już od wczesnych lat wykazywał zainteresowanie martwymi zwierzętami, zbierał i konserwował kości oraz szkielety, a czasem preparował zwierzęta potrącone na drodze. Jako nastolatek był postrzegany przez rówieśników jako outsider, dużo pił i odkrył, że jest homoseksualistą, przy czym jego fantazje o kontrolowaniu uległego partnera stopniowo splotły się z preparowaniem zwłok.
Zbrodnie i aresztowanie
Pierwsze morderstwo Dahmer popełnił w Ohio w 1978 roku i nie wracał do zabijania aż do 1987 roku. Jego późniejsze zbrodnie przebiegały według powtarzalnego schematu, w którym wabił ofiary do swojego mieszkania. Został aresztowany w 1991 roku, po tym, jak z mieszkania uciekła jedna z zamierzonych ofiar. Mimo że zdiagnozowano u niego kilka zaburzeń osobowości i psychotycznych, na procesie uznano go za poczytalnego, co doprowadziło do jego skazania w 1992 roku.