Jan Beyzym był polskim księdzem jezuitą i misjonarzem, który poświęcił znaczną część swojego życia służbie osobom cierpiącym na trąd na Madagaskarze. Urodzony w 1850 roku w Imperium Rosyjskim, kształcił się w Kijowie, zanim wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Po pełnieniu funkcji nauczyciela w różnych jezuickich szkołach z internatem, w 1898 roku udał się na Madagaskar. Jest pamiętany przede wszystkim ze swojej głębokiej pracy humanitarnej, w tym założenia szpitala dla trędowatych w Maranie, którego budowa została ukończona w 1911 roku.
Życie i posługa
Po święceniach kapłańskich w 1881 roku, Beyzym nauczał języków w Tarnopolu i Chyrowie. W 1898 roku przeszedł do pracy misyjnej na wyspie Madagaskar. Swoje późniejsze lata spędził na nadzorowaniu rozwoju placówek medycznych dla osób cierpiących na trąd, pomagając w szczególności przy otwarciu szpitala w Maranie. Zmarł w 1912 roku po okresie pogarszającego się stanu zdrowia.
Kult
Kościół katolicki uznał jego heroiczne cnoty, co doprowadziło do ogłoszenia go błogosławionym (w procesie uznania za Venerabile) w 1992 roku. Po potwierdzeniu cudu, papież Jan Paweł II beatyfikował go w Polsce w sierpniu 2002 roku. Jest upamiętniany w tradycji katolickiej i prawosławnej, a jego wspomnienie obchodzi się 12 października.