Jakub Fenn był angielskim księdzem katolickim żyjącym w XVI wieku, który został stracony za swoje przekonania religijne. Urodzony około 1540 roku w Somerset, był uczonym w Oksfordzie, lecz utracił stopień naukowy po odmowie złożenia przysięgi o supremacji królowej Elżbiety I. Po okresie życia w stanie wdowieństwa i pracy jako nauczyciel, został święconym kapłanem w 1580 roku. Jego odmowa uznania monarchy za głowę Kościoła doprowadziła do aresztowania i ostatecznej śmierci na Tyburn w 1584 roku.
Życie i kapłaństwo
Fenn był uczonym i klarystem w Oksfordzie, gdzie ostatecznie został wydalony z uczelni za odmowę złożenia przysięgi wierności koronie. Po okresie małżeństwa i posiadania dzieci w Somerset, zachęcono go do wstąpienia do stanu duchownego. W 1580 roku udał się do Francji, aby przyjąć święcenia. Po powrocie do Anglii sprawował opiekę duchową nad więźniami w Marshalsea, zanim został zidentyfikowany i aresztowany za działalność rekuzyjną.
Śmierć i kult
W lutym 1584 roku Fenn został skazany za spisek i podżeganie do buntu. Został stracony na Tyburn wraz z kilkoma innymi osobami. Podczas egzekucji podobno próbował pobłogosławić swoją córkę, która obserwowała wydarzenia z tłumu. Został beatyfikowany przez papieża Piusa XI w 1929 roku i jest upamiętniany w Kościele katolickim 12 lutego.