Imad był katolickim biskupem żyjącym w XI wieku, który sprawował rządy w diecezji Paderborn od 1051 roku do śmierci w 1076 roku. Urodzony około 1000 roku, był prawdopodobnie siostrzeńcem swojego poprzednika, biskupa Meinwerka. Podczas swojego panowania nadzorował odbudowę katedry w Paderborn po pożarze w 1058 roku i wspierał szkołę katedralną. Jego sympatie polityczne ulegały zmianom podczas powstania saskiego oraz sporów o inwestyturę, co ostatecznie skłoniło go do przystąpienia do grona biskupów, którzy złamali posłuszeństwo papieżowi Grzegorzowi VII.
Życie i kariera
Po zastąpieniu Rudolfa von Büren w 1051 roku, Imad skupił się na odbudowie katedry, którą ponownie poświęcił w 1068 roku. Był dobroczyńcą lokalnych instytucji, w tym klasztoru w Twiste. Pod względem politycznym początkowo wspierał cesarzy Henryka III i Henryka IV, lecz później opowiedział się po stronie opozycji saskiej. Zmarł na początku 1076 roku, krótko przed zjazdem cesarskim w Wormacji, podczas którego konflikt między papiestwem a monarchią uległ zaostrzeniu.
Kult
Imad jest uznawany za postać błogosławioną w tradycji katolickiej. Został pochowany pod zachodnią wieżą katedry w Paderborn, której budowie pomógł. Jego grób został odkryty ponownie w 1924 roku. Jest on również wspominany jako patron Imad-Madonna, posągu znajdującego się w katedrze.