Ignacy Spencer był angielskim szlachcicem i katolickim kapłanem zakonu pasjonatów, żyjącym w latach 1799–1864. Urodzony w arystokratycznej rodzinie jako syn 2. hrabiego Spencer, został początkowo święconym kapłanem anglikańskim i służył w parafii Brington. Po okresie duchowych wątpliwości i studiowaniu Ojców Kościoła przeszedł na katolicyzm w 1830 roku. Później wstąpił do zakonu pasjonatów, poświęcając życie nawracaniu Anglii poprzez kaznodziejstwo i modlitwę.
Życie i nawrócenie
Po studiach teologicznych w Cambridge, Spencer służył jako duchowny anglikański, niosąc szeroką opiekę swoim parafianom. Jego przejście na katolicyzm było wynikiem głębokich badań nad Pismem Świętym oraz wskazówek różnych księży. Po nawróceniu studiował w Rzymie w Venerable English College. W 1832 roku został kapłanem katolickim, a później wstąpił do zakonu pasjonatów, gdzie koncentrował się na pracy misyjnej i edukacji religijnej.
Misja religijna
Jako kaznodzieja, Spencer zyskał sławę dzięki swoim wykładom religijnym oraz staraniom o zakładanie szkół. Zasłynął zaproponowaniem Krucjaty Modlitewnej mającej na celu nawrócenie Anglii, kampanii, która zyskała znaczną uwagę w całym Imperium Brytyjskim. Służył również jako duchowy kierownik seminalistów w Oscott College, kontynuując swoje zaangażowanie w pielęgnowanie pobożności religijnej i jedności.
Kult
Kościół katolicki uznaje Ignacego Spencera za czczonego (venerabilis) – tytuł ten ogłosił papież Franciszek w 2021 roku. Jest wspominany za gorliwe oddanie wierze i zapał misyjny. Jego wspomnienie obchodzi się 1 października.