Ignacy Antonowicz był polskim księdzem salezaninem, który żył w latach 1890–1941. Po pełnieniu różnych funkcji pedagogicznych, w tym dyrektora Saleziańskiego Instytutu Teologicznego w Krakowie, został uwięziony przez siły niemieckie w 1941 roku. Następnie trafił do obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie poddawany był brutalnemu traktowaniu aż do śmierci. Kościół katolicki uznaje go za sługę Bożego.
Życie i służba

Urodzony w Więsławicach, Antonowicz w młodości studiował w saleziańskiej placówce w Oświęcimiu. Jego kariera duchowna obejmowała pracę jako katecheta oraz pełnienie funkcji dyrektora Instytutu Saleziańskiego w Różanymostok. Później kierował Saleziańskim Instytutem Teologicznym w Krakowie, sprawując to stanowisko aż do aresztowania w maju 1941 roku.
Śmierć i kult
Podczas pobytu w obozie koncentracyjnym Auschwitz, Antonowicz doświadczał ekstremalnej przemocy fizycznej, w tym bicia oraz ataków przez psa. Zmarł w obozie w wyniku odniesionych obrażeń. Należy do grupy męczenników saleziańskich, których proces beatyfikacyjny został wszczęty, po tym jak został ogłoszony sługą Bożym.
