Hilary z Arles był biskupem i pisarzem żyjącym w V wieku, który służył Kościołowi w południowej Francji. Urodzony około 401 roku, w latach 420. wstąpił do opactwa w Lérins, a następnie w 429 roku zastąpił swojego krewniaka, Honorata, jako biskup Arles. Podczas sprawowania urzędu dążył do ustanowienia prymatu nad kościołami w południowej Galii, co doprowadziło do znaczących konfliktów jurysdykcyjnych z papiestwem. Był ceniony za swój intelekt oraz wysiłki w celu zorganizowania duchowieństwa katedralnego w zgromadzenie ascetyczne.
Życie i kariera
Po pobycie w Lérins, Hilary został metropolitą Vienne i Narbonne. Próbował on rościć sobie prawo do władzy nad sąsiednimi diecezjami, co doprowadziło do usunięcia z urzędu biskupa Besançon. Jednak papież Leon I interweniował, aby ograniczyć jurysdykcję Hilarego, ostatecznie odbierając mu niektóre uprawnienia do nadzorowania kościołów prowincjonalnych. Zmarł w Arles 5 maja 449 roku, mając około 48 lat.
Dzieła i dziedzictwo
Jako uczony o wielkiej elokwencji, Hilary stworzył kilka dzieł literackich, w tym biografię świętego Honorata oraz poemat zatytułowany Metrum in Genesin. Jego pisma wyróżniają się jakością na tle innych współczesnych mu dzieł. Jest czczony jako święty w tradycji Kościoła rzymskokatolickiego i wschodniego prawosławia, a jego wspomnienie obchodzi się 5 maja.