Herculanus z Perugii był VI-wiecznym biskupem służącym ludowi Perugii. Podczas oblężenia miasta przez króla Ostrogotów, Totylę, w 549 roku, miał on podjąć próbę strategicznego podstępu, karmiąc ziarnem jagnię, aby zasugerować, że miasto posiada obfite zapasy żywności. Taktyka ta nie zapobiegła upadkowi miasta. Po zdobyciu Perugii biskup został stracony, co doprowadziło do jego uznania za świętego i nadania mu statusu patrona miasta.
Życie i śmierć
Według pism papieża Grzegorza Wielkiego, Herculanus poniósł męczeńską śmierć po tym, jak Totyla zajął Perugię. Król nakazał zdarcie skóry z biskupa, lecz żołnierz przydzielony do tego zadania okazał miłosierdzie, ścinając mu głowę. Później donoszono, że jego głowa cudownie połączyła się z ciałem czterdzieści dni po śmierci.
Kult
Święty jest czczony w tradycji katolickiej, a jego główne wspomnienie przypada na 7 listopada, natomiast drugie święto na 1 marca. Historycznie mieszkańcy zamku Cisterna w Umbrii dostarczali do Perugii trzy funty wosku, aby obchodzić jego święto. Pozostaje on ważną postacią jako patron Perugii.