factograf
PL
Zaloguj się

francuski generał (1879–1949)

Henri Giraud

  • 1 min czytania
  • W 36 językach
  • 8 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Henri Giraud

Henri Giraud był francuskim generałem armii, znanym przede wszystkim z ucieczki z niemieckiej niewoli w 1942 roku. Później stał się jednym z przywódców francuskiego ruchu oporu i rywalem Charles’a de Gaulle’a. De Gaulle przechytrzył go, a w kwietniu 1944 roku Giraud został odsunięty od wpływu, co doprowadziło do jego rezygnacji. Po wojnie został wybrany do Zgromadzenia Konstytucyjnego w 1946 roku, a zmarł w Dijon w 1949 roku.

Wczesna kariera

Giraud (drugi od prawej) wśród niemieckich oficerów, maj 1940
Giraud (drugi od prawej) wśród niemieckich oficerów, maj 1940
Giraud podczas jednego z codziennych spacerów w niewoli
Giraud podczas jednego z codziennych spacerów w niewoli
Plakat propagandowy przedstawiający Giraud jako cywilnego i wojskowego naczelnego dowódcę
Plakat propagandowy przedstawiający Giraud jako cywilnego i wojskowego naczelnego dowódcę
Roosevelt i Giraud w Casablance 19 stycznia
Roosevelt i Giraud w Casablance 19 stycznia
4 obrazy

Urodzony w Paryżu w 1879 roku, Giraud ukończył Saint-Cyr w 1900 roku i służył w Tunezji. Podczas I wojny światowej został ciężko ranny i wzięty do niewoli w bitwie pod Saint-Quentin w 1914 roku, po czym zbiegł dzięki pomocy siatki kontaktów, w tym powiązanej z Edith Cavell. Później wyróżnił się w bitwie pod La Malmaison w 1917 roku, gdzie jego batalion zdobył Fort de Malmaison. W latach 20. i 30. brał udział w kampaniach w Maroku, a także dowodził wojskowym gubernatorstwem Metzu.

Przywództwo w czasie wojny

Giraud i de Gaulle 24 stycznia. Siedzą: Roosevelt i Churchill.
Giraud i de Gaulle 24 stycznia. Siedzą: Roosevelt i Churchill.
Giraud przegląda francuskie wojska wkraczające do Tunisu w maju
Giraud przegląda francuskie wojska wkraczające do Tunisu w maju
Giraud wita de Gaulle’a na lotnisku Boufarik 30 maja
Giraud wita de Gaulle’a na lotnisku Boufarik 30 maja
3 obrazy

Na początku II wojny światowej Giraud dowodził Siódmą Armią i w 1940 roku, podczas bitwy o Francję, otrzymał trudne zadanie manewru pod Bredą. Przejął rozbitą Dziewiątą Armię i wkrótce został schwytany przez Niemców. Po ucieczce do Francji Vichy w 1942 roku nawiązał kontakt z aliantami, którzy poparli go jako kandydata na przywódcę Francji. Jako wysoki komisarz Francuskiej Afryki Północnej i Zachodniej nadzorował stopniowe odchodzenie od autorytarnych rządów Vichy. W czerwcu 1943 roku wspólnie z de Gaulle’em kierował Francuskim Komitetem Wyzwolenia Narodowego.

W 36 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy