Halmaheramys – rodzaj ssaków z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Rozmieszczenie geograficzne
Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 143,2–241 mm, długość ogona 119,6–210 mm, długość ucha 18,1–28,4 mm, długość tylnej stopy 27,5–50 mm; masa ciała 72–300 g.
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 2013 roku międzynarodowy zespół zoologów (Francuzi Pierre-Henri Fabre i Marie Pagès, Amerykanie Guy Graham Musser i Kristofer Michael Helgen oraz Indonezyjczycy Yuli Sulistya Fitriana i Gono Semiadi) w artykule zatytułowanym Nowy rodzaj gryzoni z Wallacei (Rodentia: Muridae: Murinae: Rattini) i jego znaczenie dla biogeografii i systematyki Rattini w regionie Indo-Pacyfiku, opublikowanym w czasopiśmie „Zoological Journal of the Linnean Society”. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) H. bokimekot.
Etymologia
Halmaheramys: Halmahera, Indonezja; gr. μυς mus, μυος muos ‘mysz’.
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa | Podgatunki | Rozmieszczenie geograficzne | Podstawowe wymiary | Status IUCN |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Halmaheramys bokimekot | P.-H. Fabre, Pagès, Musser, Y.S. Fitriana, Semiadi & K.M. Helgen, 2013 | gatunek monotypowy | środkowa Halmahera; szczątki subfosylne znaleziono na wyspie Morotai; zakres wysokości: 700–750 m n.p.m. | DC: 14,6–16,7 cm DO: 11,9–13,2 cm MC: 72–99 g |
DD | ||
| Halmaheramys wallacei | P.-H. Fabre, Reeve, Y.S. Fitriana, K.P. Aplin & K.M. Helgen, 2018 | gatunek monotypowy | Bisa i Obi | DC: 20–24 cm DO: 16,8–21 cm MC: 240–300 g |
NE |
Kategorie IUCN: DD – gatunki o nieokreślonym stopniu zagrożenia; NE – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.
