Hajmo z Halberstadt był niemieckim benedyktyńskim mnichem żyjącym w IX wieku, który sprawował urząd biskupa Halberstadt. Urodzony około 778 roku, studiował w klasztorze w Fulda u boku Rabana Maurusa, a później udał się do Tours, aby uczyć się od Alkuina. Po pełnieniu funkcji kanclerza w Fulda, w 840 roku został mianowany na swoje biskupstwo. Podczas sprawowania rządów koncentrował się na duchowym dobrobycie swojej diecezji, w dużej mierze unikając uwikłań politycznych na dworze króla Ludwika Niemca.
Życie i działalność
Jako uczony, Hajmo pozostawił po sobie liczne pisma, głównie komentarze do Biblii. Jego dzieła, takie jak wyjaśnienia Psalmów i Listów św. Pawła, skupiały się zazwyczaj na mistycznych i moralnych znaczeniach Pisma Świętego poprzez kondensację wcześniejszych nauk patrystycznych. Był również autorem streszczenia historii kościelnej Euzebiusza oraz różnych kazań. Jego dorobek literacki został zachowany w Patrologia Latina.
Kult
Uznany za świętego, Hajmo jest upamiętniany w tradycjach katolickiej, prawosławnej oraz przed schizmą. Jego wspomnienie obchodzi się 27 marca. Jest pamiętany ze względu na oddanie obowiązkom religijnym oraz zaangażowanie w obronę praw kościelnych podczas soboru w Moguncji w 847 roku.