Adrian III był benedyktyńskim mnichem, który sprawował urząd biskupa Rzymu od 884 do 885 roku. Urodzony w Rzymie, przewodniczył Państwu Kościelnemu w burzliwym okresie charakteryzującym się częstymi wojnami i powszechnym głodem w całej Italii. Jego krótkie panowanie koncentrowało się na niesieniu pomocy tym, którzy cierpieli z powodu tych trudności. Zmarł w San Cesario sul Panaro podczas podróży do Nadrenii, aby wziąć udział w zjeździe cesarskim zwołanym przez cesarza Karola Grubego.
Działalność papieska
Podczas swojego pontyfikatu papież zajmował się różnymi kwestiami teologicznymi i politycznymi. Wydał list krytykujący chrześcijan w Hiszpanii za ich bliskie relacje z populacją żydowską. Ponadto wysłał biskupa do Konstantynopola, aby porozmawiać z patriarchą Focją I w sprawach wiary i kwestii filioque. Jego przywództwo koncentrowało się na niesieniu pomocy ludności włoskiej w czasach intensywnej niestabilności.
Kult i dziedzictwo
Po śmierci został pochowany w opactwie San Silvestro Nonantola. Jego grób stał się ważnym miejscem pielgrzymek, a jego śmierć jest przedstawiona na płaskorzeźbach w opactwie. Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej, anglikańskiej i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzi się 8 lipca, podczas gdy niektóre kalendarze prawosławne wyznaczają tę okazję również na 30 lipca.