Grigorios Kallidis był wpływowym wschodnioortodoksyjnym metropolitą, który żył w latach 1844–1925. Urodzony w Kumbağ w Imperium Osmańskim, studiował teologię w Siari, Riza oraz na Uniwersytecie Ateńskim. W trakcie swojej kariery kościelnej piastował kilka znaczących stanowisk, służąc jako biskup Nazianzu, metropolita Trabzonu, Tesaloniki, Joanniny, a ostatecznie Heraklionu i Retimno. Jest wspominany ze względu na swoje przywództwo podczas wojny grecko-tureckiej w 1897 roku, kiedy to starał się chronić diecezję joanniny przed grabieżą.
Kariera kościelna
Po święceniach w 1862 roku, Kallidis awansował w hierarchii kościelnej. Służył jako egzarcha w Edirne, zanim w 1879 roku został mianowany metropolitą Trabzonu. Jego kadencja w Tesalonice wiązała się ze złożonymi sporami administracyjnymi, co doprowadziło do okresu spędzonego w Konstantynopolu, gdzie pełnił różne role przywódcze w administracji kościelnej. Później powrócił na stolicę biskupią w Joanninie, gdzie zapewniał stabilność podczas konfliktów wojennych.
Kult
Kallidis został kanonizowany przez Patriarchat w 2003 roku, a jego pamięć jest czczona również przez Kościół Prawosławny Rosyjski. W 1979 roku jego relikwie zostały przeniesione do Bazyliki Świętego Dymitra w Tesalonice. Po odkryciu przyjemnego zapachu wydobywającego się z jego relikwii, wielu wiernych szukało uzdrowienia w pobliżu jego relikwiarza.