Gratus z Oloron był prezbiterem żyjącym w V wieku, który sprawował urząd pierwszego biskupa Oloron. Urodzony w Lichos, żył w okresie przejściowym w królestwie Wizygotów, przechodząc od prześladowań za panowania króla Euryka do względnej tolerancji zapewnionej przez Alaryka II. Ta zmiana umożliwiła ustanowienie nowych diecezji katolickich, w tym jego własnej. Brał udział w soborze w Agde w 506 roku, uczestnicząc w zgromadzeniu pod przewodnictwem Cezarego z Arles.
Życie i działalność
Po klęsce Wizygotów w bitwie pod Vouillé, Gratus pozostał aktywny w regionie o znacznym wpływie wizygockim. Przypuszcza się, że zmarł w Jace po śmierci Chlodwiga w 511 roku. Jego szczątki zostały później przeniesione do Oloron-Sainte-Marie, gdzie spoczął na stałe.
Kult
Uznawany za świętego zarówno w tradycji rzymskokatolickiej, jak i wschodnioortodoksyjnej, jest wspominany 19 października. W katedrze w Oloron-Sainte-Marie znajdują się pięć dekoracyjnych drewnianych paneli, wykończonych złotem i polichromią, które ilustrują różne sceny z jego życia ziemskiego i niebiańskiego.