Grata z Bergamo była włoską świętą i męczennicą z początku IV wieku, która żyła w Bergamo. Jako córka lokalnych władców, Lupo i Adelajdy, nawróciła później swoich rodziców na chrześcijaństwo i zachęciła ich do ustanowienia katedry w mieście. Po śmierci męża, króla Germanów, rządziła Bergamo z dobroczynnością. Pamięta się ją z oddania wierze, w szczególności z jej wysiłków na rzecz zapewnienia chrześcijańskich pochówków męczennikom oraz założenia instytucji charytatywnych w swoim rodzinnym mieście.
Życie i męczeństwo
Grata była siostrą Asterii i pracowała wraz z nią przy grzebaniu szczątków Aleksandra z Rzymu. Ten akt oddania doprowadził do jej egzekucji. Podczas prześladowań za czasów Dioklecjana i Maksymiana została zabita za odmowę oddawania czci Jowiszowi. Przed śmiercią przyczyniła się do rozwoju wspólnoty, budując trzy kościoły oraz szpital, aby pomagać ubogim.
Kult i dziedzictwo
Jest współpatronką Bergamo. Jej relikwie pierwotnie spoczywały w kościele San Grata Inter Vites, który znajdował się wśród winnic, zanim zostały przeniesione do innego kościoła poświęconego jej w obrębie murów miasta. Jej życie zainspirowało różne pisarki, w tym Flavię Grumelli i Marię Aurelię Tassis, które napisały biografie na jej temat.