Giuseppe Toniolo był włoskim ekonomistą i socjologiem, który żył w latach 1845–1918. Jako wybitny naukowiec wykładał w różnych instytucjach, w tym przez długi czas jako profesor ekonomii politycznej w Pizie. Jest uznawany za pioniera chrześcijańskiej demokracji, gdyż opracował ramy społeczne i gospodarcze, które poszukiwały drogi środka między socjalizmem skoncentrowanym na państwie a kapitalizmem laissez-faire. Jego praca podkreślała, że struktury gospodarcze powinny sprzyjać współpracy między siłami społecznymi a prawnymi w celu służenia dobru wspólnemu, co wywarło silny wpływ na katolicką naukę społeczną oraz wysiłki na rzecz reform pracy.
Życie akademickie
Po studiach prawniczych w Padwie, Toniolo poświęcił ponad czterdzieści lat nauczaniu. Pełnił funkcję profesora w Wenecji i Modenie, zanim osiadł w Pizie. Był założycielem kilku organizacji, w tym Międzynarodowego Przeglądu Nauk Społecznych (International Review of Social Sciences) oraz Katolickiego Związku Badań Społecznych. Jego idee dotyczące ochrony pracowników oraz konieczności istnienia instytucji pośredniczących, takich jak związki zawodowe i stowarzyszenia zawodowe, pomogły ukształtować nowoczesny aktywizm społeczny i wpłynęły na założenie Uniwersytetu Katolickiego Świętego Serca (Università Cattolica del Sacro Cuore).
Kult
Toniolo został beatyfikowany przez papieża Benedykta XVI w 2012 roku po uznaniu cudownego uzdrowienia. Jego życie i pisma były chwalone przez różne postacie kościelne, w tym przyszłego papieża Jana Pawła I, który odnotował jego oddanie nauce społecznej. W tradycji katolickiej jest upamiętniany, a jego wspomnienie obchodzi się 7 października.