Getúlio Vargas (1882–1954) był brazylijskim oficerem wojskowym, prawnikiem i politykiem, który sprawował urząd prezydenta Brazylii w latach 1930–1945 oraz ponownie od 1951 roku aż do swojego samobójstwa w 1954 roku. Historycy uznają go za najbardziej wpływowego brazylijskiego polityka XX wieku ze względu na jego długie i kontrowersyjne rządy, obejmujące rządy tymczasowe, konstytucyjne, dyktatorskie i demokratyczne.
Młodość i kariera








Urodzony w 1882 roku w São Borja w stanie Rio Grande do Sul w potężnej lokalnej rodzinie, Vargas krótko służył w armii brazylijskiej, po czym studiował prawo w Porto Alegre. Karierę polityczną rozpoczął jako prokurator okręgowy, a następnie został deputowanym stanowym. Po pełnieniu funkcji ministra finansów za prezydentury Washingtona Luísa został prezydentem stanu Rio Grande do Sul, gdzie wprowadził wiele polityk.
Dojście do władzy i dyktatura







Po przegranych wyborach prezydenckich w 1930 roku Vargas doszedł do władzy w wyniku zbrojnej rewolucji i rządził w ramach prezydentury tymczasowej do 1934 roku, kiedy to został wybrany na podstawie nowej konstytucji. W 1937 roku przejął władzę, rozpoczynając ośmioletnią dyktaturę Estado Novo. W 1942 roku wprowadził Brazylię do II wojny światowej po stronie aliantów. Kilka buntów przeciwko niemu zostało stłumionych metodami sięgającymi od łagodnych warunków pokojowych po uwięzienie politycznych przeciwników.
Powrót i ostatnie lata







Obalony w 1945 roku po piętnastu latach u władzy, Vargas powrócił na urząd prezydenta po wygraniu wyborów powszechnych w 1950 roku. Narastający kryzys polityczny doprowadził do jego samobójstwa w 1954 roku, co przedwcześnie zakończyło jego drugą prezydenturę.
