Germanus z Granfelden był mnichem żyjącym w VII wieku i pierwszym opatem opactwa Moutier-Grandval. Urodzony w Trewirze w rodzinie bogatego senatora, w wieku siedemnastu lat poświęcił się powołaniu monastycznemu, studiując pod okiem Arnulfa z Metz, zanim dołączył do sieci klasztorów kolumbańskich. Przez trzydzieści pięć lat sprawował rządy w klasztorze w Granfeld. Wspomina się go jako męczennika, gdyż zginął podczas negocjacji politycznych między lokalnymi książętami a ludnością Sornegau. Jest czczony w tradycji katolickiej i wschodnioortodoksyjnej.
Życie i śmierć
Po przyjęciu święceń kapłańskich w Luxeuil, Germanus został powierzony przez opata Waldeberta zadaniu zarządzania nowo założonym klasztorem w Granfeld. Jego przewodnictwo trwało ponad trzy dekady. Podczas próby mediacji w konflikcie między księciem Alzacji a lokalną ludnością w pobliżu Courtételle, on oraz jego przeor, Randoald, zostali zamordowani przez zwolenników księcia. Ich ciała zostały początkowo pochowane w Saint-Ursanne, zanim przeniesiono je do Moutier-Granval.
Kult
Groby Germanusa i Randoalda stały się ważnymi miejscami pielgrzymkowymi ze względu na doniesienia o cudach. Po pożarze opactwa i rozprzestrzenieniu się protestantyzmu, relikwie świętych zostały przeniesione do Délémont. Jego wspomnienie obchodzi się 21 lutego. Jego historyczna buzdygan (pastorał) jest obecnie przechowywany w Musée jurassien d'art et d'histoire. Jego kult pozostaje żywy w katolickim kantonie Jura.