Germain de Talloires był benedyktyńskim mnichem i pustelnikiem żyjącym w XI wieku, który pełnił funkcję pierwszego przeora opactwa w Talloires. Pochodził z regionu Luksemburga lub Flandrii, studiował teologię w Paryżu i według przekazów był nauczycielem Bernarda z Menthon. Po udziale w założeniu opactwa w Talloires wraz ze swoim bratem Ruph, ostatecznie zamieszkał jako pustelnik w jaskini nad jeziorem Annecy. W tradycji katolickiej uznawany jest za świętego.
Życie i służba
Po studiach teologicznych Germain wstąpił do klasztoru w Savigny. Później został wysłany, aby pomóc w założeniu opactwa w Talloires. Po pielgrzymce do Ziemi Świętej wycofał się do jaskini w skalnej ścianie, aby prowadzić życie samotne. Dożył starości, umierając po długim okresie ascezy w pobliżu miejsca swojej pustelni.
Kult i dziedzictwo
Jaskinia, w której przebywał, stała się miejscem pielgrzymek, co doprowadziło do budowy kaplicy. Jego relikwie były później opiekowane przez Franciszka Sabaudzkiego w XVII wieku. Choć kaplica popadła w ruinę podczas rewolucji francuskiej, relikwie zostały odnalezione w 1830 roku. Został kanonizowany przez papieża Leona XIII w 1889 roku, a jego wspomnienie obchodzi się 28 lub 29 października.