Floryda Cevoli była włoską zakonnicą kapucynek ubogich klarysek żyjącą w XVIII wieku, która sprawowała urząd opatki. Urodzona w Pizie w 1685 roku jako Lucrezia Elena Cevoli, mimo szlacheckiego pochodzenia wybrała życie w surowości zakonnej. Po wstąpieniu do nowicjatu w 1703 roku, ostatecznie zastąpiła Veronicę Giuliani jako przełożona klasztoru. Była ceniona za sumienne zarządzanie zakonem w Umbrii, kierując się stylem przywództwa łączącym stanowczość z łagodnością.
Życie i przywództwo
Urodzona w Pizie w szlacheckiej rodzinie, Cevoli wstąpiła do kapucynek ubogich klarysek w 1703 roku. Choć jej wstąpienie spotkało się początkowo z wahaniem przełożonej nowicjatu, jej szczere powołanie doprowadziło do złożenia ślubów w 1705 roku. Później pełniła funkcję wikariuszki, zanim została opatką. Podczas sprawowania urzędu skupiała się na utrzymaniu zakonu i wspierała starania o kanonizację swojej poprzedniczki, Veroniki Giuliani.
Kult
Cevoli została ogłoszona błogosławioną przez papieża Jana Pawła II w 1993 roku, po uznaniu jej heroicznych cnót (wcześniej ogłoszona czcią godną przez papieża Piusa X w 1910 roku). Po zbadaniu i zatwierdzeniu cudu została beatyfikowana przez papieża Jana Pawła II w 1993 roku. Jej wspomnienie obchodzi się 12 czerwca, w rocznicę jej śmierci w 1767 roku.