factograf
PL
Zaloguj się

patriarcha ekumeniczny Konstantynopola i przywódca bizantyńskiego odrodzenia religijnego

Filoteusz Kokkin

  • 1 min czytania
  • W 23 językach
  • 2 obrazy
  • Artykuł autorski Factograf
Filoteusz Kokkin

Filoteusz I z Konstantynopola był duchownym XIV wieku, który dwukrotnie pełnił urząd patriarchy ekumenicznego. Urodził się w Tesalonikach około 1300 roku i stał się centralną postacią w bizantyńskim odrodzeniu monastycznym i religijnym. Oddany zwolennik hezychazmu, był bliskim współpracownikiem Grzegorza Palamasa i autorem ważnych dzieł teologicznych. Przez całą swoją karierę lawirował między złożonymi napięciami politycznymi między Cesarstwem Bizantyjskim a Kościołem Zachodnim, jednocześnie pracując na rzecz zjednoczenia różnych tradycji słowiańskich prawosławnych poprzez wspólne praktyki duchowe.

Kariera kościelna

Kronika twarzy, folio 127, strona 8
Kronika twarzy, folio 127, strona 8

Po życiu monastycznym na Świętej Górze Athos, Filoteusz służył jako metropolita Heraklei. Został po raz pierwszy mianowany patriarchą w 1353 roku przez cesarza Jana VI Kantakuzena, ale został później obalony w 1354 roku. Powrócił na tron patriarchalny w 1364 roku i sprawował urząd do 1376 roku. Podczas swojego przywództwa opowiadał się za zwołaniem prawdziwego soboru ekumenicznego w celu rozwiązania różnic teologicznych z Kościołem Rzymskim, a nie za politycznymi uniami proponowanymi przez cesarza Jana V.

Wpływ teologiczny

Jako wybitny pisarz, Filoteusz promował teologię nieustworzonych energii i praktykę kontemplacyjnej modlitwy. Jest autorem Tomu Hagiorickiego i napisał żywoty kilku postaci świętych, w tym Sawy Nowego i Grzegorza Palamasa. Odegrał kluczową rolę w synodzie z 1368 roku, który potwierdził doktryny soboru hezychastów i formalnie ogłosił Grzegorza Palamasa świętym.

Czczenie

Uznawany za świętego zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej, jest czczony 8 października. Często jest honorowany wraz z innymi obrońcami wiary, takimi jak Fotiosz I i Marek z Efezu. Jego wpływ rozciągnął się na świat słowiański, gdzie jego nacisk na monastycyzm cenobityczny dotarł do liderów takich jak Sergiusz z Radoneża.

W 23 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 23 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy