factograf
PL
Zaloguj się

Prawosławny święty i założyciel klasztoru

Filip z Irapu

  • 1 min czytania
  • W 13 językach
  • 2 obrazy
  • Artykuł autorski Factograf
Filip z Irapu

Filip z Irapu był w XVI wieku prawosławnym mnichem i ascetą żyjącym w guberni wołogodzkiej. Urodzony w chłopskiej rodzinie, został osierocony w młodym wieku i ostatecznie został uczniem Korneliusza z Komelskiej Pustyni. Szukając życia w samotności i milczeniu, z dala od świeckiej sławy, założył osadę monastyczną na brzegach rzeki Andoga. Jest pamiętany przede wszystkim jako założyciel Pustyni Filippowsko-Irapskiej, wspólnoty zbudowanej wokół kaplicy poświęconej Świętej Trójcy.

Życie monastyczne

Ikona świętego Filipa z Irapu
Ikona świętego Filipa z Irapu

Po wstąpieniu do klasztoru Korneliusza w wieku dwunastu lat, młodzieniec (pierwotnie imieniem Teofil) był nauczany czytania i pisania oraz Pisma Świętego przez mnicha Flawiana. Służył w piekarni i w kościele, zanim został święconym kapłanem. Szukając głębszej izolacji, udał się na północ, aby znaleźć miejsce do cichej modlitwy, i ostatecznie w 1517 roku otrzymał ziemię od księcia Andrieja Szeleszpanskiego, aby osiedlić się w pobliżu rzek Irap.

Kult

Życie świętego zostało spisane przez mnicha Germana, który żył wraz z nim na pustyni. Po jego śmierci w 1537 roku, Filip był czczony jako święty czczony. Jego święta są obchodzone 8 maja, upamiętniającego jego przybycie na pustynię, oraz 14 listopada, w rocznicę jego śmierci. Kult jego osoby obejmuje specyficzne hymny i przedstawienia ikonograficzne.

W 13 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 23 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy