Fernand Bonnier de La Chapelle (1922–1942) był antywichystowskim członkiem francuskiego ruchu oporu podczas II wojny światowej. 24 grudnia 1942 roku w Algierze dokonał zamachu na admirała floty François Darlana, kluczową postać polityczną Francji Vichy, która pełniła funkcję wysokiego komisarza Francuskiej Afryki Północnej i Zachodniej. Został skazany i stracony następnego dnia, a po wojnie zrehabilitowano go.
Tło i motywy
Urodzony w Algierze, syn monarchistycznego dziennikarza, Bonnier był związany z grupą rojalistów. Po lądowaniu aliantów w listopadzie 1942 roku wstąpił do Corps Francs d'Afrique, grupy sprzeciwiającej się Darlanowi, który zgodził się rządzić Francuską Afryką Północną i Zachodnią zgodnie z polityką Vichy. Członkowie ruchu oporu krytykowali Darlana za jego wcześniejszą współpracę z Niemcami oraz za utrzymywanie antyżydowskich ustaw wykluczających i innych represyjnych zarządzeń rządu Vichy.
Proces i rehabilitacja
Bonnier został skazany w ciągu godziny i szybko stracony, a ta szybkość później podsycała spekulacje na temat tego, kto stał za zabójstwem. W 1945 roku sąd go zrehabilitował, orzekając, że zamach służył wyzwoleniu Francji. W 1953 roku pośmiertnie odznaczono go Médaille militaire, Croix de Guerre oraz Medalem Ruchu Oporu. Jego grób w Sèvres odwiedza co roku grupa rojalistów.