factograf
PL
Zaloguj się

Chrześcijański męczennik i rzymski żołnierz

Farnacy

Farnacy był rzymskim żołnierzem i wczesnochrześcijańskim świętym, który żył za panowania cesarza Maksymiana. Był jednym z siedmiu braci, w tym Orencego, Erosa, Firmosa, Firmina, Cyryka i Longina, z których wszyscy służyli w wojsku imperialnym. Po zwycięstwie jego brata Orencego nad wodzem Scytów, bracia odmówili udziału w pogańskich ofiarach, deklarując swoje oddanie Jezusowi Chrystusowi. Ta odmowa doprowadziła do ich wygnania i późniejszej śmierci podczas podróży na Kaukaz.

Życie i śmierć

Po tym, jak bracia odmówili oddawania czci pogańskim bóstwom, cesarz nakazał ich wysłanie na Kaukaz. Podczas przymusowej podróży rodzeństwo umierało jedno po drugim. Farnacy zmarł 3 lipca w Kordyle. Jego śmierć była częścią serii męczeństw obejmujących jego braci, którzy zginęli w różnych miejscach wzdłuż wybrzeża Morza Czarnego oraz na statku podczas sztormu.

Kult

Jako święty sprzed wielkiej schizmy, Farnacy jest upamiętniany w chrześcijańskich tradycjach przed schizmą. Jest wspominany wraz ze swoimi sześcioma braćmi jako grupa męczenników, którzy pozostali wierni swojej wierze mimo imperialnych gróźb i obietnic bogactwa. Ich wspólna ofiara jest uznawana w historii liturgicznej wczesnego Kościoła.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 23 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy