Farailda była żyjącą w VIII wieku dziewicą z regionu Brabancji, uznawaną za patronkę Gandawy. Jako córka księcia Lotaryngii, była wychowywana przez Gertrudę z Nivelles. Mimo prywatnego ślubu czystości, została zmuszona do małżeństwa z szlachcicem. Po śmierci męża pozostała dziewicą i poświęciła swoje życie działalności charytatywnej. Dożyła dziewięćdziesięciu lat i zmarła w Bruay-sur-l'Escaut.
Życie i pobożność
Po zawarciu małżeństwa wbrew własnej woli, Farailda doświadczała przemocy fizycznej z powodu przestrzegania ślubu czystości oraz częstych wizyt w kościołach. Po zostaniu wdową poświęciła pozostałe lata życia pomaganiu innym poprzez jałmużnę. Jej pobożne życie stało się podstawą licznych legend, w tym opowieści o przemienianiu chleba w kamień oraz o wyprowadzeniu ze ziemi uzdrawiającego źródła.
Kult i dziedzictwo
Jej relikwie zostały przeniesione do Gandawy około 754 roku przez opata Agilfrida. Jej wspomnienie obchodzone jest 4 stycznia, a pod koniec XIX wieku w Gandawie celebrowano ją podczas festiwalu Fru Verelde. W ikonografii religijnej często przedstawiana jest z symbolem gęsi, co nawiązuje do legendy, według której rzekomo przywróciła życie ugotowanemu ptakowi.