Eysteinn Erlendsson był norweskim prelatem żyjącym w XII wieku, który sprawował urząd arcybiskupa Nidaros od 1161 roku aż do śmierci w 1188 roku. Urodzony w szlacheckiej rodzinie w regionie Trøndelag, kształcił się w Paryżu w Saint-Victor. W okresie intensywnego konfliktu wewnętrznego w Norwegii odegrał decydującą rolę polityczną, koronując Magnusa Erlingssona, co pomogło ustanowić nowe prawo sukcesji. Jest zapamiętany dzięki swoim staraniom na rzecz wzmocnienia więzi między Kościołem norweskim a Rzymem.
Życie i działalność
Po służbie jako zarządca króla Inge Krokrygga, Eysteinn został mianowany arcybiskupem po śmierci Jona Birgerssona. Podróżował do Rzymu, aby uzyskać potwierdzenie od papieża Aleksandra III. Jako lider sprowadził do Norwegii kanoników augustiańskich i pracował nad reformą królestwa, promując monarchię w stylu europejskim. Przypisuje mu się również napisanie Passio Olavi, łacińskiej hagiografii szczegółowo opisującej życie i cuda świętego Olafa II.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za świętego. Jest ujęty w Martyrologium Romanum, gdzie czczony jest za determinację w obronie i budowaniu Kościoła pozostającego pod jego opieką. Jego wspomnienie obchodzone jest 26 stycznia.