Eustachy White był angielskim księdzem katolickim żyjącym w XVI wieku, urodzonym w Louth w hrabstwie Lincolnshire. Po przejściu na katolicyzm w 1584 roku udał się do Rzymu, gdzie został święcony w 1588 roku. Ostatecznie powrócił do Anglii, aby sprawować posługę religijną, co doprowadziło do jego aresztowania w Dorset w 1591 roku. Po uwięzieniu w więzieniu Bridewell i poddaniu torturom autoryzowanym przez Radę Prywatną (Privy Council), został stracony w Tyburn. Jest uznawany za jednego z Czterdziestu Angielskich Męczenników.
Życie i śmierć
Urodzony w 1559 roku White po nawróceniu poświęcił życie Kościołowi katolickiemu. Po święceniach w Rzymie powrócił do ojczyzny, aby służyć swojej wierze. Decyzja ta skutkowała jego schwytaniem w Dorset. Po osadzeniu w więzieniu Bridewell i poddaniu torturom, został stracony w Tyburn 10 grudnia 1591 roku poprzez powieszenie, poćwiartowanie i wyciągnięcie wnętrzności.
Kult i dziedzictwo
White jest czczony jako święty w tradycji katolickiej. Został kanonizowany przez papieża Pawła VI w 1970 roku jako część grupy znanej jako Czterdziestu Angielskich Męczenników. Jego pamięć jest pielęgnowana poprzez różne tradycje religijne, w tym witraż znajdujący się w jego miejscu urodzenia, Louth. Jego wspomnienia obchodzone są 25 października oraz 10 grudnia.