Eubul był męczennikiem chrześcijańskim żyjącym na początku IV wieku. Podróżował do Cezarei nad Morzem Śródziemnym wraz z Adrianem z Batanei, aby służyć lokalnej wspólnocie chrześcijańskiej. Po ich przybyciu obaj zostali zatrzymani przez strażników działających na rozkaz gubernatora Firmiliana. Po uwięzieniu i torturach, Eubul został ostatecznie stracony za odmowę wyrzeczenia się wiary poprzez złożenie ofiary bożkom. Wspomina się go jako jednego z ostatnich męczenników długiego okresu prześladowań w tym regionie.
Życie i śmierć
Po przybyciu pod bramy Cezarei, Eubul i jego towarzysz Adrian zostali natychmiast aresztowani z powodu swoich pobudek religijnych. Po okresie uwięzienia i tortur, Adrian został stracony 5 marca. Dwa dni później sędzia zaoferował Ebulowi wolność, jeśli ten złoży ofiarę bożkom. Gdy odmówił, został zamęczony, co zakończyło dwunastoletnią erę prześladowań w mieście.
Kult
Święty jest czczony w tradycji katolickiej i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzone jest 7 marca, dwa dni po wspomnieniu jego towarzysza, Adriana. Jest uznawany za męczennika, który pozostał wierny swoim przekonaniom mimo groźby śmierci.