Engelmar Unzeitig był niemieckim księdzem katolickim ze zgromadzenia misjonarzy z Mariannhill, żyjącym w latach 1911–1945. Urodzony jako Hubert Unzeitig, wstąpił do zakonu i został święconym krótko przed wybuchem II wojny światowej. Został uwięziony w obozie koncentracyjnym Dachau przez Gestapo za obronę Żydów podczas swoich kazań. Znany jako „Anioł Dachau”, zapewniał opiekę duchową więźniom i uczył się języka rosyjskiego, aby lepiej pomagać osobom z Europy Wschodniej. Zmarł w obozie na tyfus w 1945 roku.
Życie i śmierć
Po ukończeniu studiów teologicznych i filozoficznych w Würzburgu, Unzeitig służył jako proboszcz w Austrii. Jego aresztowanie w 1941 roku doprowadziło do uwięzienia w Dachau, gdzie pełnił funkcję duszpasterza więźniów. W 1944 roku zgłosił się na ochotnika, aby pomagać chorym na tyfus, co doprowadziło do zarażenia się tą chorobą. Zmarł w obozie 2 marca 1945 roku.
Kult
Kościół katolicki uznał Unzeiga za męczennika, ponieważ zmarł z nienawiści do wiary. Po procesie badającym zarówno jego heroiczne cnoty, jak i męczeństwo, papież Franciszek zatwierdził jego beatyfikację. Jest czczony jako błogosławiony, a jego wspomnienie obchodzi się 2 marca.