Emilio Recchia był włoskim księdzem zakonu stygmatyków, żyjącym w latach 1888–1969. Urodzony w Weronie, poświęcił znaczną część swojego życia kierownictwu duchowemu, nauczaniu oraz pracy duszpasterskiej. Najbardziej zapamiętany został ze swoich odważnych działań podczas II wojny światowej, kiedy to zapewnił schronienie około stu Żydom, aby uratować ich przed nazistowską deportacją. Za te działania humanitarne został pośmiertnie uhonorowany przez Yad Vashem, a obecnie jest uznawany za wyniosłego w Kościele katolickim.
Życie i posługa
Po wstąpieniu do stygmatyków w wieku 15 lat, Recchia został święconym kapłanem w 1911 roku. Jego służba obejmowała role kapelana wojskowego podczas I wojny światowej, gdzie przez ponad rok był więziony przez siły austriackie. Później, jako sekretarz generalny swojego zakonu, służył w parafii Santa Croce w Rzymie. Znany jako "ksiądz dobroci", koncentrował się na pomaganiu ubogim i ochronie osób znajdujących się w niebezpieczeństwie.
Kult i dziedzictwo
Kościół katolicki uznał jego heroiczne cnoty, nadając mu tytuł wyniosłego. Jego proces beatyfikacyjny trwa, po procesie diecezjalnym przeprowadzonym na początku lat 2000. W 2013 roku Yad Vashem uznał go za Sprawiedliwego wśród Narodów Świata za jego rolę w ochronie życia Żydów podczas Holokaustu. Wspomina się go 27 czerwca, w dzień jego śmierci w Weronie.