Egidio Bullesi był włoskim marynarzem i członkiem Zakonu Franciszkanów Świeckich, urodzonym w Puli w 1905 roku. Po spędzeniu dzieciństwa jako uchodźca podczas I wojny światowej, ostatecznie powrócił do rodzinnego miasta, aby pracować jako kreślarz. Znany ze swojej głębokiej pobożności i entuzjazmu, służył w włoskiej marynarce wojennej i pozostawał aktywny w Akcji Katolickiej. Zmarł na gruźlicę w 1929 roku w wieku dwudziestu trzech lat, poświęcając wiele czasu na służbę innym podczas choroby.
Życie i służba

Po zniszczeniach wojennych Bullesi pracował w dokach, a później służył jako oficer marynarki wojennej. W 1920 roku wstąpił do Franciszkanów Świeckich, przyjmując religijne imię Ludovico. Jego wpływ wśród rówieśników był znaczący; jeden z kolegów, zainspirowany wiarą Bullesi, został ostatecznie kapłanem franciszkaninem. Nawet walcząc z chorobą w szpitalu, kontynuował wspieranie potrzebujących poprzez swoją posługę.
Kult

Proces uznania jego świętości rozpoczął się w latach 70. XX wieku, kiedy to został nazwany Sługą Bożym. Po zbadaniu jego życia, papież Jan Paweł II ogłosił go wyniosłym w 1997 roku, po potwierdzeniu, że praktykował cnoty heroiczne. Jego szczątki zostały przeniesione na wyspę Barbana w 1974 roku.
