factograf
PL
Zaloguj się

król Zjednoczonego Królestwa w latach 1901–1910

Edward VII

  • 1 min czytania
  • W 95 językach
  • 25 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Edward VII

Edward VII (Albert Edward; 1841–1910) był królem Zjednoczonego Królestwa i brytyjskich dominiów oraz cesarzem Indii w latach 1901–1910, aż do swojej śmierci. Najstarszy syn królowej Wiktorii, przez niemal 60 lat był księciem Walii i następcą tronu. Znany był z towarzyskości i zaangażowania w obowiązki publiczne, dzięki czemu wzmocnił popularność brytyjskiej monarchii. Epoka edwardiańska, nazwana jego imieniem, wzięła swoją nazwę od jego panowania.

Wczesne lata i edukacja

Król Edward VII, przycięta wersja B
Król Edward VII, przycięta wersja B
Chrzest księcia Walii w kaplicy św. Jerzego w Windsorze, 25 stycznia 1842
Chrzest księcia Walii w kaplicy św. Jerzego w Windsorze, 25 stycznia 1842
Portret Edwarda autorstwa Franza Xavera Winterhaltera, 1846
Portret Edwarda autorstwa Franza Xavera Winterhaltera, 1846
Edward i jego świta u wodospadu Niagara, 1860
Edward i jego świta u wodospadu Niagara, 1860
Edward w 1862 roku
Edward w 1862 roku
Edward i Aleksandra w dniu ślubu, 1863
Edward i Aleksandra w dniu ślubu, 1863
London Bridge w noc ślubu księcia i księżnej Walii, obraz Williama Holmana Hunta (1864)
London Bridge w noc ślubu księcia i księżnej Walii, obraz Williama Holmana Hunta (1864)
Edward (z lewej, z przodu) w Indiach, 1875–76
Edward (z lewej, z przodu) w Indiach, 1875–76
8 obrazów

Edward urodził się w 1841 roku w Pałacu Buckingham jako najstarszy syn królowej Wiktorii i księcia Alberta. Jego rodzice chcieli wychować z niego wzorowego monarchę konstytucyjnego i poddali go surowemu programowi nauki, w którym nie osiągał sukcesów. Jego talenty leżały w uroku osobistym, towarzyskości i taktowności. Studiował na Uniwersytecie Edynburskim, a później w Oksfordzie i Cambridge, gdzie osiągał lepsze wyniki i po raz pierwszy czerpał przyjemność z nauki.

Wczesna dorosłość

Edward (z prawej) z matką (w środku), jego bratanicą cesarzową Aleksandrą Fiodorowną (z lewej), jej mężem carem Mikołajem II i ich córką Olgą, 1896
Edward (z prawej) z matką (w środku), jego bratanicą cesarzową Aleksandrą Fiodorowną (z lewej), jej mężem carem Mikołajem II i ich córką Olgą, 1896
Portret autorstwa sir. Luke'a Fildesa, 1901
Portret autorstwa sir. Luke'a Fildesa, 1901
Karykatura w magazynie „Puck”, 1901
Karykatura w magazynie „Puck”, 1901
Mozaffar ad-Din Szach (w środku) na jachcie królewskim z Edwardem VII i królową Aleksandrą, 1902
Mozaffar ad-Din Szach (w środku) na jachcie królewskim z Edwardem VII i królową Aleksandrą, 1902
Odpoczynek na zamku Balmoral, fotografia królowej Aleksandry
Odpoczynek na zamku Balmoral, fotografia królowej Aleksandry
Portret w mundurze marynarki wojennej, magazyn „Vanity Fair”, 1902
Portret w mundurze marynarki wojennej, magazyn „Vanity Fair”, 1902
Edward VII na brytyjskim znaczku jednopensowym z 1902 roku
Edward VII na brytyjskim znaczku jednopensowym z 1902 roku
Edward VII (z lewej) i cesarz Wilhelm II (z prawej)
Edward VII (z lewej) i cesarz Wilhelm II (z prawej)
8 obrazów

W 1860 roku Edward odbył pierwszą podróż po Ameryce Północnej jako książę Walii, która okazała się wielkim sukcesem i przyniosła Wielkiej Brytanii korzyści dyplomatyczne. W 1863 roku poślubił księżniczkę Aleksandrę Duńską, a para doczekała się sześciorga dzieci. Jego reputacja birbanta napięła stosunki z matką, która w czasie jej długiego panowania w dużej mierze nie dopuszczała go do wpływu na politykę.

Panowanie i dziedzictwo

Popiersie autorstwa Francisa Derwenta Wooda
Popiersie autorstwa Francisa Derwenta Wooda
Profil Edwarda VII na monecie pół pensa, 1902
Profil Edwarda VII na monecie pół pensa, 1902
Fotografia na łożu śmierci, maj 1910
Fotografia na łożu śmierci, maj 1910
Król Edward VII 0918
Król Edward VII 0918
Edward, Edynburg
Edward, Edynburg
Edward VII, widok z przodu, Bangalore
Edward VII, widok z przodu, Bangalore
Edward VII w Orderze Gwiazdy Indii, do którego został dodatkowym rycerzem w 1861 roku jako książę Walii; portret autorstwa Alfreda Jamesa Downeya
Edward VII w Orderze Gwiazdy Indii, do którego został dodatkowym rycerzem w 1861 roku jako książę Walii; portret autorstwa Alfreda Jamesa Downeya
Edward VII w mundurze duńskiego pułku huzarów gwardii
Edward VII w mundurze duńskiego pułku huzarów gwardii
8 obrazów

Edward objął tron w 1901 roku i okazał się skutecznym monarchą konstytucyjnym. Dbał o dobre stosunki z innymi krajami europejskimi, zwłaszcza z Francją, co zjednało mu popularne przezwisko „Pogodzony", choć jego relacje z siostrzeńcem, Wilhelmem II, cesarzem Niemiec, były złe. Zmarł w 1910 roku w trakcie kryzysu konstytucyjnego, a następcą został jego jedyny żyjący syn, Jerzy V.

W 95 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy