factograf
PL
Zaloguj się

gra przeglądarkowa z 2014 roku wbudowana w Google Chrome

Dinosaur Game

  • 1 min czytania
  • W 12 językach
  • 3 obrazy
  • Artykuł autorski Factograf
Dinosaur Game

Dinosaur Game (znana także jako Chrome Dino) to przeglądarkowa gra typu endless runner opracowana przez firmę Google i wbudowana w przeglądarkę internetową Google Chrome. Gracz prowadzi pikselowego tyranozaura przez pustynny krajobraz przewijany w bok, omijając przeszkody poprzez skakanie lub schylanie się. Gra pojawia się wtedy, gdy użytkownik próbuje otworzyć stronę internetową bez połączenia z siecią, a według stanu na marzec 2026 roku jest zainstalowana na urządzeniach około 3,62 miliarda użytkowników Chrome.

Rozgrywka

Ekran końca gry z przyciskiem ponownego uruchomienia po zderzeniu z kaktusem
Ekran końca gry z przyciskiem ponownego uruchomienia po zderzeniu z kaktusem

Gdy użytkownik nie ma połączenia z internetem, Chrome wyświetla ilustrację pikselowego dinozaura wraz z komunikatem o braku połączenia. Grę można rozpocząć klawiszem spacji lub strzałką w górę na komputerze albo dotykając dinozaura na urządzeniach mobilnych. Prędkość gry stopniowo rośnie, aż gracz natrafi na przeszkodę, taką jak kaktus lub pterodaktyl. Tło przełącza się między dniem a nocą w określonych momentach, a kolorystyka odpowiada ustawieniu trybu ciemnego przeglądarki.

Rozwój i aktualizacje

Posąg Chrome Dino w Gyulagarak w Armenii
Posąg Chrome Dino w Gyulagarak w Armenii

Sebastien Gabriel, Alan Bettes i Edward Jung z zespołu odpowiedzialnego za doświadczenia użytkowników Chrome stworzyli grę w 2014 roku, a premiera nastąpiła we wrześniu tego samego roku. Pterodaktyle dodano jako przeszkody w 2015 roku. W kolejnych latach Google wprowadzało specjalne wydarzenia, na przykład wersję w tematyce olimpijskiej w 2020 roku, a w 2018 roku funkcję zapisywania najwyższego wyniku. Kod źródłowy gry jest dostępny na stronie projektu Chromium.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy