Dalmat Permski był prawosławnym arcybiskupem i założycielem klasztoru żyjącym w XVII wieku. Urodzony jako Dmitrij Mokriński w 1594 roku w Bierzowie, początkowo służył jako urzędnik lokalny w Tobolsku, zanim porzucił życie świeckie, aby zostać mnichem. Po wstąpieniu do klasztoru w Newieńsku, poszukiwał samotności jako pustelnik w jaskini w pobliżu rzeki Iset. To ascetyczne życie doprowadziło ostatecznie do założenia Pustyni Iset, która później stała się klasztorem Dalmatowskim, znaczącym ośrodkiem religijnym w regionie Perm.
Życie i służba
Po porzuceniu obowiązków administracyjnych i rodziny w 1642 roku, Dalmat przyjął zakon. Założył małą osadę wokół swojej pustelni, która mierzyła się z licznymi wyzwaniami, w tym z najazdami koczowniczych plemion i zniszczeniem klasztoru przez lokalne siły. Mimo tych trudności, wielokrotnie odbudowywał wspólnotę i przestrzegał surowej reguły zakonnej. Pomógł również założyć pobliski klasztor żeński wraz ze swoim synem, Izaakiem, aby rozszerzyć obecność prawosławia w tym regionie.
Kult i dziedzictwo
Uznany za świętego, Dalmat jest czczony w tradycji prawosławnej. Jego święta obchodzone są 23 czerwca i 8 lipca. Osada, która rozrosła się wokół jego klasztoru, została ostatecznie nazwana Dalmatow na jego cześć. Jest on upamiętniany zarówno lokalnie w konkretnych eparchiach, jak i poprzez szerszy kult ogólnochrześcijański, po uznaniu go za czczonego świętego.