Dalida to pseudonim artystyczny Iolandy Cristiny Gigliotti, włoskiej piosenkarki i aktorki urodzonej we Włoszech, która uzyskała obywatelstwo francuskie. Urodzona w Kairze w 1933 roku zbudowała międzynarodową karierę i według doniesień sprzedała ponad 140 milionów płyt na całym świecie. Do jej najbardziej znanych piosenek należą „Bambino”, „Gigi l'amoroso” i „Paroles, paroles”, w której recytowany tekst wygłasza gwiazdor filmowy Alain Delon. Jej karierę przerwało samobójstwo w 1987 roku, popełnione po latach zmagania się z depresją.
Wczesne lata w Kairze







Gigliotti urodziła się we włoskiej rodzinie, która wyemigrowała do Egiptu, i dorastała w dzielnicy Szubra w Kairze. Jej ojciec zawodowo grał na skrzypcach, a sytuację rodziny zmieniła II wojna światowa, gdy siły alianckie internowały włoskich mężczyzn z tamtejszej społeczności. Zainteresowanie aktorstwem rozwinęło się u niej jeszcze w szkole. Po krótkim epizodzie pracy jako maszynistka zaczęła występować jako modelka. Jej wczesne role filmowe w egipskich produkcjach, w tym drugoplanowa rola w filmie „Szklanka i papieros”, skłoniły ją do przyjęcia pseudonimu scenicznego Dalida.
Kariera piosenkarki







W 1954 roku przeniosła się do Paryża, gdzie bezskutecznie szukała pracy aktorskiej, i po lekcjach śpiewu zwróciła się ku muzyce. Jej pierwszy sukces przyniosła piosenka „Bambino” z 1956 roku, nagrana po podpisaniu kontraktu z wytwórnią Barclay. W latach 1957–1961 była najlepiej sprzedającą się artystką nagrań we Francji, a jej utwory trafiały na listy przebojów w wielu krajach Europy i Ameryki Łacińskiej. Współpracowała także z takimi artystami jak Julio Iglesias, Charles Aznavour i Petula Clark.
Późniejsza kariera i śmierć







Do pracy filmowej powróciła później w filmie „Szósty dzień” z 1986 roku w reżyserii Youssefa Chahine'a, który krytycy chwalili, ale który poniósł komercyjną porażkę we Francji. Jej życie naznaczyło samobójstwo partnera, piosenkarza Luigiego Tenco, w 1967 roku, które głęboko nią wstrząsnęło, choć nadal nagrywała i występowała. Odebrała sobie życie, przedawkowując leki, 3 maja 1987 roku, po wielu latach depresji.
