Chorwacja, oficjalnie Republika Chorwacji, to państwo w Europie Środkowej i Południowo-Wschodniej, położone na wybrzeżu Morza Adriatyckiego. Graniczy ze Słowenią, Węgrami, Serbią, Bośnią i Hercegowiną, Czarnogórą, a drogą morską z Włochami, a obejmuje ponad 1000 wysp i wysepek. Jej stolicą i największym miastem jest Zagrzeb, który jest także głównym ośrodkiem kulturalnym i gospodarczym kraju. Chorwacja jest demokracją przedstawicielską oraz krajem rozwiniętym o gospodarce wysokodochodowej, w której szczególne znaczenie mają usługi i turystyka.
Wczesna historia












Obszar ten był zamieszkany przez całą prehistorię, a później osiedlili się tu Ilirowie i Liburnowie, a na wyspach Adriatyku powstały greckie kolonie. W 9 roku n.e. terytorium weszło w skład Imperium Rzymskiego, a cesarz Dioklecjan pochodził z tego regionu. Po najazdach Awarów i Chorwatów w VI i VII wieku, które zniszczyły większość rzymskich miast, na tym obszarze osiedlili się Chorwaci. Chorwacja uzyskała niepodległość w 878 roku za panowania księcia Branimira, a w 925 roku została królestwem pod rządami króla Tomisława.
Nowoczesna państwowość












W 1102 roku Chorwacja weszła w unię personalną z Węgrami, a w 1527 roku związała się z monarchią habsburską. Później, w 1918 roku, przystąpiła do Królestwa Jugosławii. Podczas II wojny światowej większość kraju została zajęta przez państwa osi, które ustanowiły marionetkowe państwo. W 1991 roku Chorwacja ogłosiła niepodległość od Jugosławii i prowadziła wojnę o niepodległość do 1995 roku.
Polityka i rola współcześnie












Chorwacja jest demokracją przedstawicielską o ustroju zbliżonym do parlamentarnego, z systemem wielopartyjnym i podziałem władzy. Należy do organizacji międzynarodowych, w tym Unii Europejskiej, Organizacji Narodów Zjednoczonych, Światowej Organizacji Handlu i NATO. Chorwacja przystąpiła do UE w 2013 roku, a do strefy euro w 2023 roku, a w latach 2008–2009 zasiadała w Radzie Bezpieczeństwa ONZ.
