Ceuta to autonomiczne miasto Hiszpanii na północnym wybrzeżu Afryki, graniczące z Marokiem i leżące między Morzem Śródziemnym a Oceanem Atlantyckim. Jest jednym z terytoriów specjalnych państw członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Choć należy do strefy Schengen, między Ceutą a kontynentalną Hiszpanią obowiązują szczególne przepisy, takie jak kontrole graniczne. Ludność miasta stanowią przede wszystkim hiszpańscy chrześcijanie i arabscy muzułmanie, a także niewielkie społeczności Żydów sefardyjskich i hinduistów sindhi. Językiem urzędowym jest hiszpański.
Historia starożytna i średniowieczna












Fenicjanie założyli na półwyspie La Almina placówkę na początku pierwszego tysiąclecia p.n.e., ceniąc sobie łatwy do obrony przesmyk. Miejsce to przechodziło pod panowanie kartagińskie, rzymskie i bizantyjskie, a później zostało przyłączone przez wczesne kalifaty islamskie. Zniszczone podczas powstania berberyjskiego, zostało ponownie zasiedlone w IX wieku. Przez większą część średniowiecza regionalne potęgi po obu stronach Cieśniny Gibraltarskiej rywalizowały o ten port, który był kluczową zdobyczą w tzw. bitwie o cieśninę.
Status w czasach nowożytnych












W 1415 roku Królestwo Portugalii podbiło i przyłączyło marynidzką Ceutę, a w 1580 roku przejęła ją Monarchia Hiszpańska. Miasto zdecydowało się pozostać pod władzą hiszpańską po 1640 roku. Należało do hiszpańskiej prowincji Kadyks jako zwykła gmina, aż do uchwalenia statutu autonomii w marcu 1995 roku, który uczynił je autonomicznym miastem. Wraz z Wyspami Kanaryjskimi Ceuta była kiedyś wolnym portem, zanim Hiszpania przystąpiła do Unii Europejskiej.
