Cecylia Eusepi była włoską katoliczką i członkinią Servitów świeckich, która żyła w latach 1910–1928. Choć pragnęła zostać zakonnicą, ciężka walka z gruźlicą zmusiła ją do pozostania w łóżku. Podczas choroby prowadziła dziennik duchowy pod kierownictwem swojego spowiednika, Gabriela Roschiniego. Zmarła w Nepi w wieku 18 lat, przyjmując swoje cierpienie z głęboką wiarą. Została błogosławiona przez Kościół katolicki w 2012 roku.
Życie i wiara

Urodzona w Monte Romano, Eusepi w młodości starała się wstąpić do zakonu servitów jako postulantka. Z powodu pogarszającego się stanu zdrowia nie mogła prowadzić działalności misyjnej i zamiast tego spędziła ostatnie lata w Nepi. Zapisywała swoje modlitwy i refleksje w dzienniku, który zatytułowała „Storia di un Pagliaccio” (Historia klauna), aby wyrazić swoją postrzeganą pokorę i słabość przed Bogiem.
Kult
Kościół katolicki uznał jej heroiczną cnotę, co doprowadziło do nadania jej tytułu Venerabilis w 1987 roku. Po zbadaniu cudu związanego z wyzdrowieniem mężczyzny po śmiertelnym wypadku, została błogosławiona w 2012 roku. Jej wspomnienie obchodzi się 1 października, a jej pisma zostały historycznie zatwierdzone jako zgodne z nauką katolicką.
